Motywacja wewnętrzna

Motywacja wewnętrzna (ang. intrinsic motivation) to motywacja powodująca zachowanie, którego misją nie jest osiągnięcie zewnętrznych nagród, dana aktywność jest celem samym w sobie.
Przykłady czynności motywowanych wewnętrznie:  jedzenie pączków, pływanie żaglówką, słuchanie muzyki, (również praca jeśli wiąże się z głębokim zainteresowaniem), granie na komputerze.Czynności motywowane wewnętrznie prowadzą do specyficznego stanu umysłu, nazywanego poczuciem przepływu (ang. flow), które polega na utracie samoświadomości i poczucia upływu czasu oraz na koncentracji na samej czynności wykonywania zadania, z odsunięciem na drugi zamysł jego rezultatu. Stan taki jest przyjemny i ma możliwość być wzbudzany również przez narkotyki i inne używki, ćwiczenia fizyczne i tym podobne. Badania pokazują natomiast, że czynności dostarczają więcej przeżyć stylu flow niż używki. Takie praktykę podobne jest w indywidualnej jakości do doświadczenia mistycznego, opisywanego poprzez Maslowa.
Ustalono również, że gdy czynność motywowana jest wewnętrznie a równocześnie jest silnie nagradzana, to motywacja zmienia się na zewnętrzną i dana osoba traci radość czerpaną z tej aktywności, nawet jeżeli ją przedtem bardzo lubiła. Przez silne nagradzanie, grożenie karą (przykładowo. przy nauce), stosowanie przymusu, presję zewnętrzną, nacisk oceniania, można spowodować, że dana osoba zaczyna spostrzegać swoje działanie jako motywowane tylko zewnętrznie, co prowadzi do utraty przyjemności czerpanej z tego działania